Spoedgevallen

gisteren eerste dag van onze week vakantie en meteen al naar spoed !
een half uur eerder:
we gingen de kinderkamer verven, 1 muur in limoengroen. madam wou kost wat kost mee helpen, ze doet dat graag. hoe dikwijls ik ook zei dat dat niet hoefde, dat ik best wel alleen een muurke kon schilderen, niets mocht baten, ze zou meehelpen. ik zeg nog dat ik wel de randjes zal doen zodat ze enkel de rol moet gebruiken. de volgende 3 seconden staan in mijn geheugen gegrift. wat doet ze ? ze kruipt op de stoel. wil nog zeggen dat ik dat wel zou doen. hoor de stoel weg schuiven. zie mijn 7 maand zwangere vrouw van de stoel vallen. man man man… ik denk dat ik nog nooit zo in paniek ben geweest. overal lag verf maar het enige waar ik aan dacht was de baby en mijn vrouw. ik denk meteen aan het ergste. terwijl ik volle paniek ben,zet ze zich recht en zegt dat haar haar vol verf hangt. ze heeft mij echt moeten kalmeren maar dat ging niet. ze had nergens pijn maar ik was helemaal niet gerust. ik wil meteen naar spoedgevallen. madam wil eerst nog een douchke pakken. probeer maar kalm te blijven.

madam aan de monitor. kleine is vree bewegelijk en hartslag van 185… ik ben er niet gerust in… verpleegster zegt ook dat het nogal beweegelijk is… na een 10 minuten kalmeert baby. hartslag daalt naar een normaal ritme. na een dikke 2 uur (bloed was ok) mogen we naar huis. mijn paniek is minder maar ik ben er niet gerust in. ookal zegt madam dat er nix aan de hand is.

update: vrijdag naar vrouwendoktoor geweest, maandelijkse controle: alles piccobello, buiten de blauwe plekken bij Madam, met de kleine super. doktoor heeft mij kunnen geruststellen.