cult

deze middag, helaas de laatste vaderschapsverlofdag, zag ik op een vrolijkvlaanderen herhaling een reportage over cult en horror films. ook weer één van de hobbies. de laatste tijd heb ik deze hobby wat verwaarloosd, wegens obvious reasons. ik koop nog regelmatig een dvd maar kom er soms niet toe deze te bekijken. De Madame zag het niet zitten in haar zwangerschap beelden te zien van afgerukte ledematen, emmers bloed, krijsende slachtoffers enz… zo heb ik Susperia, The New York Ripper, The House of 1000 corpses, Two Thousand Maniacs!, een tijdje geleden gekocht en ik kom er niet toe deze eens in ideale omstandigheden te bekijken. het zijn niet mijn toppers maar wel films die je als cultfan moet gezien hebben. in horror heb je heel wat subgenres. dat gaat van de suggererende horror (zoals Ils, staat nog op het lijstje), pure gore ( zoals mijn topper in dat subgenre, the Story of Ricky), comedy horror (zoals Braindead – van peter “lord of the ring” jackson en The Return of the Living Dead ) en ufcuz ook de klassiekers (vampierenfilms ed…).

cultfilms zijn niet enkel horror. ik catalogeer daar ook de taratino films onder, sommige science fiction (zoals Barbarella, Flash Gordon, …), aziatische films (japanse godzilla, de kungfu van de Shaw Brothers, Azumi, Lady Snowblood enz enz…).
Er is zoveel om op te noemen maar ik vrees dat al mijn links al opgebruikt heb.

goh ik ben weer helemaal op dreef. ik moet dringend deze hobby weer eens opnemen. schrik niet, ik ben geen zieke geest (alhoewel…). ik kan evengoed kijken naar een commerciele film. en in mijn collectie zitten ongetwijfeld veel “slechte” films. wat voor de één “slecht” is, is voor de andere goed. om verschillende redenen. smaken en kleuren, u weet wel.